فاجعه ای بدتر از سقوط هواپیما در انتظار شناگران ؛
نویسندگان

متن

متن

لینکدونی

نظرات شما

نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 114
بازدید دیروز : 20
بازدید هفته : 167
بازدید ماه : 143
بازدید کل : 162814
تعداد مطالب : 131
تعداد نظرات : 17
تعداد آنلاین : 1



فاجعه ای بدتر از سقوط هواپیما در انتظار شناگران ؛
دسته بندی : <-CategoryName-> نویسنده : اصغر واحدی

 
چند نفر دیگر باید در کشور غرق شوند تا مسئولان چاره‌ای کنند؟چند نفر دیگر باید در کشور غرق شوند تا مسئولان چاره‌ای کنند؟
 شمال نیوز: سال گذشته ۳۳۵ ایرانی در دریا، ۱۲۰ نفر در کانال‌های آب، ۱۱۱ نفر در استخر‌ها، ۹۶ نفر در دریاچه‌های مصنوعی و اطراف سد‌ها، ۴۱ نفر در دریاچه‌های طبیعی و ۳۷۱ نفر در سایر مکان‌ها که بیشتر رودخانه‌ها بوده است، غرق شدند.

به گزارش  شمال نیوز  خبری از آرامش حتی از نوع قبل از طوفان نیست؛ مدیران اما با آرامشی عجیب افزایش آمار و تداوم  کشته شدگان را به حوزه خود نامربوط می‌دانند تا باز هم تنها با گذشت یک ماه از تابستان حدود 100 خانواده به ماسه‌های سواحل خزر چنگ بیاندازند و به دریا التماس ‌کنند که اگر شناگرشان را «جان»دار نمی‌آورد حداقل جسدش را پس بدهد.

طوفانی بی صدا هم در جنوب ایران وزیدن آغاز کرده تا تعدادی هم در طول طولانی‌ترین رود ایران در خوزستان بدوند و فریاد بزنند تا عزیز از دست داده‌شان پیدا شود و برخی هم در جغرافیای شرق و غرب ایران ناباورانه در کنار استخرها و دریاچه‌های مصنوعی دنبال چرایی غرق شدن دوست یا اعضای خانواده هستند؛ مانند افرادی که تصور نمی‌کردند آب‌های پشت سد‌ها و دریاچه‌های طبیعی هم ممکن است قاتل از کار درآیند!

آرامش از دست داده شده باعث شده است که  مدیران سازمان هلال احمر از فدراسیون نجات غریق انتقاد کنند، مدیران استان‌های شمالی و جنوبی در لفافه از وزارت کشور گلایه کنند و وزارت کشور موج منفی را مربوط به بی‌تفاوتی مجلس بداند و نمایندگان مجلس شهرداران را مقصر معرفی کنند.

 * غرق شدگان سالانه در ایران به اندازه سقوط 10 هواپیما

هر چند برای تعداد دقیق غرق شدگان در ایران نهاد مجزایی برای انتشار آمار وجود ندارد و از پزشکی قانونی تا هیات غریق نجات و غواصی و سازمان هلال احمر و فرمانداری و دهیاری ها ، آمارهای خاص خود را ارایه می‌دهند اما از مجموع این ارقام می‌توان دریافت که هر ساله به طور میانگین بیش از 1000 ایرانی در دریا، رودخانه، استخر، سد و کانال‌های آب جان خود را از دست می‌دهند.

آمار پزشکی قانونی از مرگ 1075 نفر در سال 91 بر اثر غرق شدن خبر داده و در ادامه تعداد قربانیان آب در سال قبل‌تر از این را هم 1074 اعلام کرد.

اگر جزیی‌تر نگاه کنیم مشخص می‌شود که سال گذشته 335 ایرانی در دریا، 120 نفر در کانال‌های آب، 111 نفر در استخر‌ها، 96 نفر در دریاچه‌های مصنوعی و اطراف سد‌ها، 41 نفر در دریاچه‌های طبیعی و 371 نفر در سایر مکان‌ها که بیشتر رودخانه‌ها بوده است با دست و پا زدن‌های بی‌فایده، بی‌جان از آب خارج شدند.

با یک حساب سرانگشتی مشخص می‌شود که در یک دهه گذشته بیش از 10 هزار نفر  از مردم ایران که برای تفریح و یا فرار از گرما تنی به آب زده بودند در فقدان اطلاع رسانی لازم، فقدان نیروهای نجات غریق و امداد و نجات و همچنین نبود امکاناتی مانند جت‌اسکی و جلیقه نجات هیچگاه زنده از آب خارج نشده اند.

برای مقایسه می‌توان گفت که این تعداد جان باخته با سقوط 10 هواپیمای کوچک مسافربری و یا 26 اتوبوس مسافری برابری می‌کند که البته این دومی در ایران به یک خبر تکراری تبدیل شده است.


 * خزر و مرگ روزانه 4 نفر

اما با این حال یک سوم از جان باختگان در آب مربوط به دریای شمال است. صحبت از دریاچه‌ای با 780 کیلومتر نوار ساحلی است. با وجود آنکه قدمتی به بلندای ایران دارد اما هنوز نامی واحد ندارد؛ بعضی به عادت پیشینیان دور کاسپین می‌خوانندش، برخی دریای خزرش می‌گویند و چند سال پیش هم در یک تصمیم دستوری اعلام شد که همه این دریا را که در سه استان نوار ساحلی دارد مازندران بخوانند که باعث برآشفته شدن مردم گیلان و گلستان می‌شود.

هر چه که هست دریای خزر با گذشت یک ماه از تابستان پر تلاطم بوده و به سنوات گذشته تا اینجا جان حدود 100 نفر را گرفته و بیم آن می‌رود باز هم نقش اصلی تکرار آمار مرگ روزانه 4 نفر در دریاهای ایران را از آن خود کند.

خزر‌‌‌‌ همان دریای همیشگی با ویژگی شکافندگی است که در مواقعی طول موج‌هایش به 10 متر هم می‌رسد و متوسط عمق آن بیش از 300 متر است. البته این دریا کمتر نشانی از 20 یا 30 سال پیش دارد و اکنون در انبوهی از آلودگی‌های نفتی و زباله‌ای‌ شناور است!

در همین دریا سالیانه 300 تا 600 نفر جان می‌دهند چون شناگر که ماهر نباشد، دریا ندیده باشد و ‌نهایتا تا عمق 4 متری یک استخر رفته و در عرض 2 دقیقه بازگشته باشد شنا در خزر برایش تبدیل می‌شود به بازی با گوریل که هر لحظه ممکن است زیر پایش بزند و سرش را بکشد زیر آب تا موجودات ته دریا را تماشا کند. غافل از آنکه آلودگی و فاضلاب ریخته شده در دریا موجود زنده‌ چندانی باقی نگذاشته است!

* دریای ناامن خزر

آیا خبرهای از این دست به مقامات دولتی نمی‌رسد و آن‌ها دست روی دست گذاشته‌اند؟ ظاهرا پاسخ به این سوال منفی است. چون حدود 15 سال است که طرح سالم سازی دریا در استان‌های ساحلی اجرایی شده و سالی نبوده که اعلام نشود از تعداد مناطق پر خطر در سواحل کم شده است. با این وجود و طبق اعلام مقامات رسمی دو استان مازندران و گیلان هنوز در مازندران 350 نقطه‌ی حادثه‌خیز و در گیلان 133 منطقه با احتمال بالای غرق شدن وجود دارد.

منطقه‌ سالم سازی شده دریا اینگونه تعریف می‌شود که علاوه بر وجود امنیت برای شنا در دریا، منجی غریق هم حضور داشته باشد تا در صورت لزوم امکان نجات جان افراد فراهم باشد. علاوه بر این سرویس‌های بهداشتی هم باید در طرح‌های این مناطق تهیه شده و پایگاه‌های هلال احمر هم برای کمک به احیا مصدومان احتمالی در دسترس باشند.

در این بین میلیون‌ها مسافری که هر سال از جنوب، شرق و غرب ایران بار سفر به سمت شمال می‌بندند از حضور در طرح‌های سالم سازی راضی نیستند چون این محدوده‌ها را بسیار شلوغ و فاقد امکانات دیده و به جز این امکان شنا به صورت خانوادگی در آن‌ها وجود ندارد. به همین دلیل شهروندان مشتاق دریا علیرغم هشدار‌ها به مناطق کور و ممنوعه سواحل برای شنا رفته و تن به جریان آب می‌سپارند اما موج آب آن‌ها را خلاف جهت برده و در ‌‌‌‌نهایت هم تا وقتی امدادگران برای کمک از راه برسند فرد در آب، جانش را از دست داده است.

 * همچنان تلاش برای کاهش آمار غرق شدگان

همین موضوع به نوعی مورد اشاره محمد مظفر، رئیس سازمان امداد و نجات هلال احمر هم قرار دارد. او تاکید می‌کند با وجود آمار بالای غرق شدگان که به دلیل ویژگی‌های دریای خزر و ناآشنا بودن شناگران صورت می‌گیرد هنوز وضعیت امداد و نجات در سواحل خزر متولی مشخصی ندارد.

او در عین حال مانند «سال گذشته» از تلاش برای کاهش 50 درصدی آمار غرق شدگان در خزر در قالب اجرای «طرح ملی کاهش غریق» در 780 کیلومتر از دریای خزر خبر داده است.

توضیح بیشتر درباره موضوع را از زبان سرپرست هلال احمر گیلان بخوانید که از اواسط تیرماه و همزمان با افزایش فشار‌ها و موج مسافران غرق شده در خزر گفت که طبق وظایف تعریف شده، از طرف وزارت کشور در فصل تابستان مسئولیت نجات غریق در دریا بر عهده سازمانی غیر از هلال احمر نهاده شده است و خود هلال احمر هم ردیف بودجه‌ای برای این کار ندارد.

طبق برآورد و اعلام محمدحسن یزدان‌پناه در گفت‌و‌گو با خبرنگار ما، هزینه استقرار نیروهای جمعیت هلال‌احمر در سواحل گیلان تا پایان تابستان امسال 1.5 میلیارد تومان است که تاکنون اعتبارات و تجهیزات لازم برای حضور همه جانبه نیروهای هلال احمر در دریا پرداخت نشده است.

سرپرست جمعیت هلال احمر گیلان در عین حال می‌گوید که نیروهای هلال احمر علی رغم عدم همکاری لازم فرمانداری و دیگر نهادها، حضور همه جانبه‌ای در طرح‌های سالم سازی دارند به طوری که در 19 طرح سالم سازی 2 امدادگر زن و 2 امدادگر مرد به فعالیت مشغولند و اتفاقات احتمالی در 140 نقطه خطر آفرین هم توسط هلال احمر پوشش داده می‌شود.

بر این اساس اعلام شده است که در روزهای آخر هفته که شهرهای ساحلی خزر با هجوم مسافران روبه رو است و به همین ترتیب احتمال حوادث هم افزایش پیدا می‌کند برای اولین بار در منطقه از یک فروند بالگرد برای کمک به مصدومان استفاده می‌شود.

این مقام هلال احمر تاکید دارد که در استان گیلان نسبت به استان مازندران اتفاقات تلخ دریایی تا حدودی کنترل شده است و از ابتدای تابستان تا امروز هم بیش از 50 نفر در این منطقه از مرگ نجات پیدا کرده‌اند.

به زعم یزدان‌پناه کمبود امکانات، مشارکت ناکافی بعضی از نهاد‌ها و همچنین عدم آموزش به موقع به اعضای داوطلب نجات غریق از جمله مشکلات این بخش است.

«آقای یزدان‌پناه خزر تنها دریای جهان نیست و مردمان کشورهای زیادی در دنیا هم از موهبت دریا برخوردارند و هم رودخانه‌ و استخر، چرا آمار غرق شدگان در این کشور‌ها بسیار کمتر از ایران است؟» سرپرست هلال احمر در توضیح این سوال می‌گوید: برای این موضوع باید مولفه‌های زیادی مانند عوامل انسانی، فرهنگ مردم و خطر کردن‌های نا‌به جا، کمبود تجهیزات و امکانات و... را در نظر گرفت.

به زعم او همانطور که بسیاری از کشورهای مورد نظر اصطلاحا توسعه یافته هستند این توسعه یافتگی در تمام جوانب زندگی و حتی تفریحاتشان نمود پیدا می‌کند و از آنجایی که ایران کشوری در حال توسعه است طبیعتا باید با گذشت زمان با ایجاد امکانات مناسب و در کنار آن فرهنگ سازی و آشنا ساختن مردم با شرایط شنا در هر محدوده آمار غرق شدگان را کاهش داد.

این همه در حالی است که حدود دو هفته پیش محمد اکبرزاده معاون سیاسی امنیتی استاندار گیلان اعلام کرد که برای سالم سازی دریا 940 میلیون تومان از خزانه استقراض شده است و به جز این هم قرار است 20میلیون تومان دیگر برای هر طرح سالم سازی دریا در گیلان اختصاص پیدا کند. شایان ذکر است که مناطق ساحلی در رشت به دهیاران واگذار شده و با مدیریت محلی اداره می‌شود و در 300 کیلومتر نوار ساحلی گیلان 60 طرح سالم سازی دریا وجود دارد.

 * طرح‌های کم اثر دولتی‌ها

مقاماتی که امروز گرفتار آمار بالای غرق شدگان در دریا هستند همزمان با آغاز فصل گرما اعلام کرده بودند امسال برای کاهش آمار غرق شدگان به جز حضور ناجیان غریق مجرب -که از سوی هیات نجات غریق به کار گرفته می‌شوند- دستگاههای دولتی مانند استانداری ها، فرمانداری‌ها، اداره کل ورزش و جوانان، جمعیت هلال احمر و منابع طبیعی هم به کمک این گروه خواهد رفت.

اما گذشت زمان نشان داد که این تصمیم در گیلان و مازندران صرفا طرح مساله‌ای بدون پشتوانه مالی بوده و نه فرمانداری‌ها امکانات لازم را در اختیار نهادهایی مانند هلال احمر و فدراسیون نجات غریق قرار داده و نه هیات نجات غریق تعاملی با سازمان هلال احمر دارد که معتقد است عملکرد هیات نجات غریق در سواحل خزر طی سال‌های گذشته مناسب نبوده است. هیاتی که علاوه بر درخواست تامین امکاناتی مانند جت اسکی و جلیقه نجات و تهیه اسکان در ساحل دریا برای استراحت نیرو‌هایش از پرداخت نشدن دستمزد اعضای هیات نجات غریق در سال‌های گذشته هم انتقاد دارند.

 * وقتی حقوق ناجیان غریق نادیده گرفته می‌شود

مدیریت هیات نجات غریق در این ارتباط می‌گوید که رسانه‌ها فقط آمار غرق شدگان را بزرگنمایی می‌کنند و  هیچ گاه توجه نمی‌شود که چند هزار نفر از افرادی که گرفتار موج‌های بلند و کوتاه در آب می‌شوند با ابتکار و تلاش نیروهای منجی غریق زندگی دوباره پیدا می‌کنند که اگر این تلاش وجود نداشت شاید به جای مرگ سالیانه هزار نفر باید برای 10 هزار نفر سوگواری می‌شد.

شمار زیادی از نیروهای نجات غریق در شهرهای ساحلی مازندران و گیلان از پرداخت نشدن و پرداخت دیر هنگام و یا کمتر از قرار داد منعقد شده می‌گویند و تاکید دارند که به اکثریتشان امکاناتی بیشتر از سوت، یک بویه و چند متر طناب داده نمی‌شود در حالی که آن‌ها باید در هوای شرجی و گرمای طاقت فرسا خطر را به جان خریده و برای نجات افراد حادثه دیده به دریا بز‌نند و در ‌‌‌‌نهایت اگر مقامات دولتی خوش حساب باشند ماهیانه 400 تا 500 هزار تومان دریافت کنند .

این شرایط باعث خداحافظی تعداد زیادی منجی غریق از سواحل شده است در حالی که طبق استانداردهای اعلام شده باید به ازای هر 500 متر نوار ساحلی، یک ناجی غریق حضور داشته باشد./عصر ايران



نظرات شما عزیزان:

نام :
آدرس ایمیل:
وب سایت/بلاگ :
متن پیام:
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

 

 

 

عکس شما

آپلود عکس دلخواه:





      دو شنبه 7 مرداد 1392برچسب:,
مطال گذشته

·

دعای ویژه دهه اول ماه ذی‌الحجه ارسال در : 1392/7/16 7:30

·

پیش بینی وضع هوای استان مازندران ارسال در : 1392/7/15 10:35

·

مدارس رودپی ساری با مشارکت محلی هوشمندسازی می شوند ارسال در : 1392/7/15 10:30

·

خسارت 200 میلیارد ریالی سیل در مازندران ارسال در : 1392/7/9 8:54

·

پیش بینی وضع هوای استان مازندران ارسال در : 1392/7/9 8:48

·

آقای استاندار خوش آمدید اما ... ارسال در : 1392/6/20 9:0

·

تشديد نظارت درشهرک هاي ساحلی مازندران ارسال در : 1392/6/20 7:52

·

اطلاعيه مديريت بحران ارسال در : 1392/6/20 7:48

·

مهمترین عناوین روزنامه های سه‌شنبه ارسال در : 1392/6/19 8:12

·

پرواز به سرزمین وحی از 7 مهر ماه ارسال در : 1392/6/19 7:59

·

مهمترین عناوین روزنامه های دوشنبه ارسال در : 1392/6/18 8:17

·

هیزم تر به کسی فروختن !!! ارسال در : 1392/6/18 8:13

·

سكانداري استانداری مازندران به ربیع فلاح رسید ارسال در : 1392/6/18 8:4

·

مهمترین عناوین روزنامه های یکشنبه ارسال در : 1392/6/17 8:37

·

جدول قیمت خودرو در هفته اخیر ارسال در : 1392/6/16 9:6

·

آخرش معلوم شد، توی سبد یارو چه بود؟ ارسال در : 1392/6/16 8:56

·

پیش بینی وضع هوای استان مازندران ارسال در : 1392/6/16 8:47

·

مهمترین عناوین روزنامه های چهارشنبه ارسال در : 1392/6/13 9:32

·

عبوری در سمت شهردار ساری ابقاء شد ارسال در : 1392/6/12 17:50

·

پیش بینی وضع هوای استان مازندران ارسال در : 1392/6/12 10:8

درباره وبلاگ

این وب سایت برای انعکاس موضوعات و خبرهایی پیرامون بخش رودپی جنوبی آکند شهرستان ساری ایجاد شده است.




آرشیو مطالب

لینک دوستان